zondag 23 juni 2019

TERRASTERREUR

Wespen zijn lastig, klopt. En ze willen weleens steken, klopt ook. Maar net als andere dieren steken of bijten ze alleen wanneer ze in het nauw worden gedreven. Verder zijn het, als je goed kijkt, mooie beestjes. En zeer nuttig, niet te vergeten.

Een kennis van me lukt het (echt waar!) de wespen te verjagen door tegen ze te praten. Soms bestraffend, soms met enige stemverheffingen of (wanneer er geen kinderen bij zijn) met gebruik van wat minder nette woorden. Wespen wegpraten lukt echt, probeer het maar. Zoiets van: ‘Ga weg, je moet hier echt niet zijn, hoe-pel op, je bent de weg kwijt. Ga maar verderop naar het bloemperk, of in het park spelen’. Het lijkt mal, maar het werkt.

Ui, wierook, balsamico

De meest voor de hand liggende tip, heel logisch: de terrastafels meteen afnemen, omdat wespen op voedselrestjes afkomen.
Of een schoteltje met gesnipperde ui op tafel zetten, wierook aansteken, ook daar houden wespen, vliegen en bijen niet van.

Brasserie EigenWeijs uit Groesbeek heeft een andere manier: de brasserie dekt de (soft)drankjes af met een cellofaantje waar een rietje doorpast. Mooie service, toch? En op de tafeltjes staan schoteltjes met een plakje citroen waar regelmatig kruidnagelwater overheen wordt geschonken; daar zijn wespen zeker geen fan van.
Nu zal niet elke gelegenheid zich zo om hun gasten bekommeren. Dan maar in de zelfredzaamheidstand: een bierviltje.

En... mocht je nu toch een keer worden gestoken: dep de plek met azijn, desnoods balsamico, maar gewone huishoud doet het ook prima. De rode steekplek zal vrijwel meteen minder kriebelen en na korte tijd slinken.

Wespen zijn geen kinderen dus die kunnen we niet opvoeden. Dan gaat een andere strategie gelden: wegnemen van oorzaken die tot ongewenst gedrag kunnen leiden. Zoals kringen van zoete drankjes op een terrastafel snel wegpoetsen. Het leven kan soms eenvoudig zijn. Zeker bij dikke hitte moet je je niet onnodig druk maken. Toch?

maandag 17 juni 2019

Sprookjesbubbels


Sekt na de kanovaart
Niet zolang nadat de grens tussen Oost- en West-Duitsland wordt opgeheven, drink ik ergens op een mooie zomeravond een glas sekt. We zijn roezig, voldaan over het traject dat we hebben afgelegd. Ontspannen genoeg om een drankje al snel lekker te vinden. Bij deze zit ik meteen weer rechtop: ‘Waàààt is dit???!’ Het is prima op temperatuur, met een fijne sprankel, droog maar niet gortdroog, fris en zeker geen kleffe bruis… Het is een sekt afkomstig uit een klein stadje dat voorheen tot Oost-Duitsland behoort: het is Rotkäppchen en het komt uit Freyburg.
Ik ben nog steeds zwaar enthousiast over deze ontdekking: dit is het betere bubbelwerk, en nog zeer betaalbaar ook. Alle reden om een vakantie later de sektkelders in een van de kleinste wijngebieden van Duitsland, Saale-Unstrut, te bezoeken. Om daar het allergrootste eikenhouten vat van 120.000 liter, goed voor de inhoud van 160.000 flessen, te bekijken. Om het verhaal te horen dat in 1854 begint en als een sprookje met goede en slechtere tijden, deels parallel loopt met de geschiedenis van Duitsland.

‘Vanaf nu Rotkäppchen!’
Alleen al de totstandkoming van de naam is bijzonder: in 1894 krijgt de firma te maken met de nieuwe ‘Gesetz zum Schutz der Warenbezeichnungen’. Een internationale wet ter bescherming van productnamen. Het Franse champagnehuis Heidsieck van Monopole spant een rechtszaak aan. De naam Monopol, zo heet de Duitse sekt al 40 jaar, kan tot verwarring leiden. De beslissing valt in het voordeel van Frankrijk. Na aanvankelijk grote paniek besluit de directie tot een oplossing, zo eenvoudig, dat die geniaal genoemd mag worden: Monopol wordt Rotkäppchen. Gewoon genoemd naar de rood stanniolen capsule waar de flessen altijd al mee worden afgesloten.

Sektpromotie in het westen
De rust keert weer en de sekt ontvangt veel belangrijke internationale prijzen. Tot 1989, als De Muur valt. De omzet keldert want alles uit het westen is hot en producten uit de communistische landen oubo. Omdat de medewerkers vrezen hun werk te verliezen, besluiten ze met elkaar de rest van de wereld ‘hun’ sekt te laten proeven. Ze gaan naar beurzen, jaarmarkten, tentoonstellingen en proeverijen. En, het werkt! Ook kritische proevers en gerenommeerde critici kunnen er niet omheen: deze sekt is prima, wat, uitstekend! Zeker de exclusieve Goldkäppchen Weissburgunder, in gelimiteerde oplage, alleen in Freyburg verkrijgbaar.

Vakantiesuggestie
De omzet stijgt wederom, het bedrijf is gered en springlevender dan ooit. Het bewijs dat voormalig Oost-Duits bedrijf Rotkäppchen in 2002 West-Duitse marktleider Mumm overneemt, zegt al heel veel.
Voor Nederlanders is er één klein detail: om deze godendrank te proeven moet je de grens over want het is in ons land niet te koop. Maar heb je het ooit gedronken, begrijp je Anne Meinhardt, biochemicus en toevallig ook wijnkoningin van haar geboorteregio Saale-Unstrut: ‘De beste plek om een goede wijn op te slaan is de herinnering.’ Ik sluit me graag hierbij aan.

vrijdag 14 juni 2019

Let’s Go Delicious!



‘Ik ben zelf Turks, ik proef wel overeenkomsten met de keuken die ik van thuis ken, maar het is toch weer heel anders’, zegt de jonge vrouw naast mij, die een straat van me af blijkt te wonen.
Later zal ik de super-hemelse Papanasi met room en kersenconfiture vergelijken met de Oostenrijkse Topfenknödel.

We zijn bij de Grand Opening van Go Delicious, een maaltijdbezorgdienst met internationale, op Roemeense leest gestoelde gerechten. En we mogen proeven. En alle vlees-, groenten- , aardappel- en mais/griesmeelgerechten smaken super. Wat, fantastisch. Niet te zwaar, te vet, te mager, te zoet of te zout.



Kok Marian glimlacht van een afstand tevreden ons gesmikkel toe, uitbaters Delia en Sebastian krijgen bijna geen tijd adem te halen terwijl ze aan één stuk door aan telkens nieuwe gasten uitleggen wat de bedoeling is van hun Go Delicious.

 

Gasten

‘Wij hebben geen klanten, wij praten over gasten’, vertelt Sebastian.
We maken eten klaar alsof we thuis voor u koken; eten verbroedert en door deze internationale keuken leren we van elkaar, van elkaars eetgewoonten. “We’re all neighbours”.


Delia, ook uit Roemenië, vertelt hoe beiden het eten van thuis mistten. Want eten wat je van thuis kent, doet je sneller ergens op je gemak voelen. Ze leerden elkaar hier tijdens hun studie Innovation Mangement kennen, nadat ze in Roemenië Economie deden. 


Ze zijn kritisch: hun website met alle 40 gerechten kan pas maandag de lucht in omdat één foto niet was zoals het moet. Delia laat mij de lijst zien. Ik wil alles wel proeven!




Een eigen zaak openen is als je rijbewijs halen: pas als het zover is, begint de echte praktijk.  Dit wil wel.

Go Delicious, go!